Η Πόλη και η Μνήμη


logo_dpΣΠΑΝΟΥΔΗΚάθε πόλη , παντού στον κόσμο, έχει την ψυχή της, κρυμμένη στα μύχια της Ιστορίας της. Κι η δική μας πόλη σηκώνει μνήμες πολλές, βαθειές, άλλες επώδυνες, άλλες γλυκειές, σε κάθε περίπτωση μνήμες που ανακινούν αγάπη και νοσταλγία .Κάποτε έφτασαν εδώ άνθρωποι πασχίζοντας να ξαναχτίσουν τις ζωές τους, κουβαλώντας άλλες μνήμες από άλλες πόλεις που δεν κατάφεραν να ξεχάσουν για πάντα, ούτε αυτοί, ούτε τα παιδιά τους, ούτε καν τα εγγόνια τους. Κι ενώ θεράπευαν τις πληγές της προσφυγιάς, ήρθε του φασισμού η επέλαση, της Κατοχής ο εφιάλτης να ξαναδοκιμάσει τις αντοχές τους και την πίστη τους στο θαύμα της ζωής. Πάλεψαν , ξαναπάλεψαν και ξαναπάλεψαν. Κι έφτιαξαν την καινούρια τους μικρή πατρίδα με θέληση, υπομονή και πίστη πως η ειρήνη είναι δικαίωμά τους. Η πόλη έμαθε ν’ ανασαίνει μέσα σε τέτοιας λογής απαντοχές, έτσι φυτεύτηκαν οι κήποι των προσφυγικών, έτσι μέστωσε η αξιοπρέπεια που έδωσε στον τόπο τον χαρακτήρα μιας βαθειάς δημοκρατικότητας κι ενός σεβασμού στην ανθρώπινη ουσία. Σήμερα, μέσα στις σπαραχτικές κραυγές της παγκόσμιας προσφυγιάς, αναδύονται αδυσώπητα ερωτήματα: πόσο σεβόμαστε τους ανθρώπους , τις ζωές, τα όνειρα, τους τόπους τους? Κι αν κάποιες ανησυχίες παραμένουν ζωντανές ,τί κάνουμε για να μην παραμείνουν τούτες μοναχικές αγωνίες αλλά να γίνουν υλικό για νέους, σθεναρούς αγώνες υπεράσπισης εκείνης της βαθειάς ανθρώπινης δικαιοσύνης? Η Ιστορία κι η Μνήμη δεν είναι η καταγραφή των πολέμων και των καταστροφών μόνο. Είναι κι η καταγραφή μέσα στις ψυχές, των αγώνων, της πάλης των ανθρώπων να υπερασπίσουν το απλό κι αυτονόητο: το να ζουν πραγματώνοντας την τάση τους για δημιουργία, επικοινωνία, ευτυχία, αγάπη εν τέλει. Είναι η καταγραφή των αγώνων ενάντια στο τέρας του μίσους, του φόνου, του εξευτελισμού .Σήμερα καταγράφονται ξανά οι διαστάσεις του αγώνα τούτου ξεκάθαρα. Ο φασισμός σηκώνει το τερατώδες κεφάλι του στη χώρα, την Ευρώπη, τον κόσμο όλο, άλλοτε με τη μορφή του νεοναζισμού, συνηθέστερα με το πρόσωπο του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού εν απογνώσει. Το τέρας πάνω στην απόγνωσή του περιδινίζεται μέσα στους ματωμένους του μανδύες κι ανεξέλεγκτα ζητάει τροφή. Ζητάει εκτός από αίμα και ψυχές, κυρίως ψυχές. Τις αλώνει μολύνοντάς τις με ασυνειδησία και παραίτηση. Βάζει μπροστά τη ψευδαίσθηση ενός μονόδρομου προς μια υποτιθέμενη πορεία που δεν αλλάζει ό,τι κι αν κάνουν οι καταπιεσμένοι, οι αδικημένοι, της γης οι κολασμένοι . Τα όνειρα των ανθρώπων, οι προσδοκίες, οι έρωτες, η τρυφερότητα , η συντροφικότητα, αίσθηση της κοινότητας, η αυτονόητη αίσθηση δικαιοσύνης βαθειάς, ανθρώπινης ,όλα τούτα είναι δήθεν αυταπάτες αφελείς, αυτό είναι που ισχυρίζεται το Τέρας. Κι εξαπολύει πολέμους και σκοτάδια κάθε λογής. Επιδιώκει να πιστέψουμε πως η ανθρώπινη μοίρα είναι ο πόνος , η αδικία, η εκμετάλλευση καθώς και τα «λαμπρά επιτεύγματα» των εξουσιαστών. Κι απλά σήμερα, τώρα έχει έρθει η ώρα να κατανοήσουμε πως όλοι τούτα δεν είναι παρά ο επιθανάτιος ρόγχος του θηρίου. Η πόλη μας , η μικρή όμορφη πόλη μας βρίσκεται κι αυτή αναπόφευκτα στο μάτι του κυκλώνα. Είναι η ψυχή της υπό διαπραγμάτευση, οι μνήμες της, οι αγάπες των ανθρώπων της, η ομορφιά της. Το νυχτοπούλι κάθε νύχτα από το δάσος μας δίνει μήνυμα, αποζητά το σεβασμό μας, μας ωθεί να τ’ ακούσουμε, να μην ενδώσουμε στην ακύρωση της Μνήμης και του Μέλλοντός μας. Ως υποψήφια της Παράταξης «Δύναμη Πολιτών» έχω να πω δυο πράγματα απλά: είμαστε εδώ από σεβασμό κι από αγάπη για τον τόπο και τους ανθρώπους του .Αυτή είναι μια απλούστατη αλήθεια που είμαι σίγουρη πως εκφράζει και τον Άρη τον Βασιλόπουλο σε απόλυτο βαθμό καθώς κι όσους άλλους υποψηφίους του συνδιασμού γνωρίζω και σέβομαι απεριόριστα καθώς είμαι σίγουρη πως το μόνο που επιδιώκουν είναι να υπερασπιστούν τη γλυκειά Ψυχή της πόλης μας.

Ελένη Σπανούδη, Ζωγράφος – Φιλόλογος

Υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος με τη Δύναμη Πολιτών

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.